Friend เพื่อน | รัก - Vol 08 [NC17]

“แดฮยอน...”

“...”

“นาย... นายจะไม่หยุดจริงๆ ใช่ไหม” เสียงขงยองแจถามมาสั่นๆ แววตาของคนตรงหน้าสั่นระริก ผมก้มลงไประทับจูบลงบนเปือกตานั้นอย่างต้องการปลอบประโลมก่อนจะกระซิบแผ่วเบาที่ริมใบหูของเจ้าตัว

“ฉันหยุดไม่ได้ นายก็คงรู้...” สิ้นคำตอบยองแจก็หยุดนิ่ง ผมจรดริมฝีปากลงที่ปลายจมูกของอีกคนอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนยองแจจะเบนหน้าหนีไปอีกทางเผยคอขาวเนียนให้ผมได้เห็น

ผมขบเม้มใบหูของอีกคนสื่อความหมายแล้วจัดการย้ายใบหน้าตัวเองไปฝังไว้ที่ซอกคออีกคนก่อนจะใช้ปลายลิ้นละเลียดชิมผิวเนื้อนั้น ฟันคมขบลงเบาๆ พอสร้างรอยสัญลักษณ์ความเป็นเจ้าของตั้งแต่ต้นคนขาวจนถึงไหล่ลาดมน ยองแจจิกมือแน่นทุกครั้งที่ผมสร้างรอยสัมผัสพวกนั้น

ผมผละตัวเองออกห่างแล้วจัดการดึงเสื้อยืดสีเทาของคนตรงหน้าออกทางหัว โยนทิ้งไปกองรวมไปกับเสื้อของตัวเองที่เพิ่งโยนไปไว้ที่มุมห้อง

นิ้วเรียวส่งไปลากไล้ตั้งแต่ปลายคางของเจ้าตัวลงมาถึงเม็ดทับทิมบนอกสวย ผมไล้วนไปทั่วอกขาวเนียนนั้นก่อนจะเปลี่ยนเป็นบีบเค้นมันเล่นจนเม็ดทับทิมนั้นแข็งขึ้นเป็นตุ่มไต

“น...นาย จะทำ อ๊ะ... อะไร... อื้อ... ยะ...หยุด” เสียงร้องห้ามกระท่อนกระแท่นดังขึ้นจนผมต้องก้มลงไปประกบปิดมันอีกครั้ง มือตัวเองยังคงสาละวนกับของเล่นตรงกลางแผ่นอกของคนตรงหน้าไม่หยุด ในขณะที่ลิ้นเล็กของคนตรงหน้าก็ดูเหมือนจะตอบสนองผมมากขึ้น

ผมย้ายริมฝีปากของตัวเองมาครอบครองยอดอกสวยนั้นก่อนจะใช้ลิ้นดูดดุนหยอกเย้ากับมันมากไปอีก ยองแจเพียรกัดริมฝีปากไม่ให้เสียงของตัวเองหลุดเล็ดรอดออกมา มือเล็กทั้งสองข้างจิกทึ้งลงบนที่นอนอย่างต้องการระบายอารมณ์ความรู้สึก

ผมลากลิ้นไล้วนรอบอกสวยทั้งสองข้างก่อนจะไล้ปลายลิ้นผ่านหน้าท้องขาวสวยมาหยุดอยู่บนขอบกางเกงยีนส์ของอีกคน ฟันคมกดลงบนปลายซิบก่อนจะรูดมันลงอย่างเชื่องช้าเผยให้เห็นอะไรบางอย่างที่กำลังโป่งนูนอยู่ภายในไม่ต่างจากผม

ผมใช้เวลาไม่นานปลดอาภรณ์สองชิ้นสุดท้ายของคนตรงหน้าออกแล้วส่งมันไปไว้ที่เดียวกับเสื้อก่อนหน้านี้ ยองแจเบิกตากว้างก่อนจะชันตัวขึ้นนั่งมอง ขาขาวทั้งสองพยายามบิดเข้าหากันเพื่อปกปิดส่วนกึ่งกลางลำตัวขอตัวเอง ปากอิ่มสวยยังคงถูกขบกัดด้วยฟันคมกลั้นเสียงร้องแม้ผมจะเริ่มใช้ปลายนิ้วหยอกเล่นกับจุดอ่อนไหวของตัวเอง

ท่าทางที่ดูยังไงก็ให้ความรู้สึกยั่วยวน

ผมปลายตามองส่วนแข็งขืนของคนตรงหน้าที่กำลังสู้มือของผมอยู่ ปลายนิ้วเกลี่ยวนตรงส่วนล่างไปมาก่อนจะลากไล้ขึ้นสู่ปลาย เล่นกับส่วนที่แยกอยู่อย่างไม่นึกรังเกียจ

นั่นสิ... ทำไมกันนะ

คำถามเกิดขึ้นในจิตใจแต่ผมก็เลือกที่จะปัดมันทิ้งเมื่ออารมณ์ความต้องการเพิ่มขึ้นสูงมากกว่าสิ่งใด ผมจัดการถอดกางเกงของตัวเองทุกชิ้นแล้วโยนทิ้งไปไว้มุมห้องด้วยก่อนจะก้มลงลิ้มรสชาติแปลกใหม่ที่อยู่ตรงหน้า

“อ๊ะ... ย... อย่า อ๊า...” ดูเหมือนความพยายามในตอนแรกของยองแจจะสิ้นสุดลงเมื่อผมใช้ปลายลิ้นหยอกเย้ากับส่วนอ่อนไหวตรงหน้า กายขาวบิดเกร็งไปทั่วลำตัวก่อนมือเล็กนั่นจะส่งมาขยุ้มผมของผม

“ย...หยุด อ๊ะ... ดะ... ได้โปรด” เสียงร้องห้ามดังตามมาเรื่อยๆ ขัดกับท่าทางที่เจ้าตัวแสดงออกจนผมต้องนึกขำ ฟันคมขูดลงบนแท่งร้อนอย่างนึกสนุกเรียกสียงกรีดร้องของคนใต้ร่างให้ดังขึ้นกว่าเดิม

ผมละริมฝีปากออกจากเจ้าตัวก่อนจะใช้มือกอบกุมเอาไว้แล้วรูดขึ้นลงอย่างอ้อยอิ่ง ยองแจบิดเร่าด้วยความทรมาน ใบหน้าหวานเชิดขึ้นด้านบนอย่างคนสกัดกั้นอารมณ์เอาไว้

เป็นท่าทางที่เห็นแล้วผมอยากจะรีบเข้าไปในตัวคนตรงหน้าแทบจะทันที

แต่พอคิดว่าคนตรงหน้าเป็นยองแจแล้ว...

ผมจับมือเล็กของคนตรงหน้าที่ใช้เท้ากับเตียงทั้งสองข้างมาประสานไว้ก่อนจะแนบลำกายเข้าชิดอีกคนจนแกนกายของเราทั้งสองสัมผัสกัน ยองแจสะดุ้งตัวหนี

“อ๊ะ...”

“อืม... ยองแจ...”

“อ๊า... อื้อ...” เสียงร้องด้วยแรงอารมณ์เริ่มบรรเลงขึ้นเมื่อมือที่กุมอยู่ของเราทั้งสองจัดการกอบกุมแกนกายของเราทั้งคู่พร้อมกันๆ มือเล็กของยองแจที่ถูกผมควบคุมอยู่ไล้ขึ้นลงอย่างเชื่องช้าตามความต้องการของผม ยองแจซบใบหน้าลงกับไล่ของผมก่อนจะเริ่มร้องออกมาอีกครั้งเมื่อผมเร่งสัมผัสที่มือให้เร็วขึ้น

ไม่อยากจะปฏิเสธเลย ว่าสัมผัสจากมือของยองแจให้ความรู้สึกดีชะมัด

“อื้อออ...”

“อ่า... แจ...” ผมร้องออกมาเมื่อถึงจุดสุดทางของลายอารมณ์ หยาดน้ำสีขาวขุ่นไหลออกจากส่วนปลายของเราทั้งคู่ ผมผลักยองแจลงนอนกับเตียงก่อนจะจับขาขาวทั้งสองข้างขึ้นตั้งชัน แหวกกันออกจนเห็นช่วงทางสีสวย

ผมใช้นิ้วปาดของเหลวสีขาวข้นนั่นไว้ก่อนจะละเลงมันลงรอบช่องทางด้านหลัง ยองแจหรี่ตามองพลางกัดริมฝีปากแน่น ลำตัวขาวที่มีรอยแดงจากผมกำลังบิดไปมาอีกครั้ง ผมกลืนน้ำลายให้กับภาพนั้นเบาๆ

ก่อนจะส่งนิ้วแรกเข้าไปทักทาย

“อ๊ะ.. จ...เจ็บ...” ผมส่งนิ้วเข้าไปลึกจนสุดความยาวก่อนจะเริ่มหมุนวนและกดย้ำบริเวณโดยรอบ ช่องทางที่ไม่เคยมีใครรุกล้ำเข้ามาก่อนกำลังบีบตอบรับนิ้วของผม ผมส่งมืออีกข้างที่ว่างไปปลุกปั่นกลางลำตัวของอีกคนเป็นการเบนความสนใจ

“อื้อ... อ...เอา ออกไป... ม... อ๊ะ... เจ็บ” เสียงร้องห้ามดังมาอีกครั้งเมื่อนิ้วที่สองและสามแทรกเข้าไปจนสุด ผมกัดฟันข่มอารมณ์แม้ว่าร่างกายของคนตรงหน้าจะดูเชื้อเชิญขนาดไหนก็ตาม

“อ๊ะ... นาย...”

“เรียกชื่อฉันสิยองแจ” ผมพูดเสียงเบาก่อนจะเริ่มหมุนวนไปรอบช่องทางที่ดูเหมือนจะขยายเพิ่มมากขึ้น

“...”

“ชื่อฉันไงยองแจ เรียกสิ...” ผมพูดซ้ำอีกครั้งก่อนจะถอนนิ้วทั้งหมดออกมา ช่องทางสีสวยที่เพิ่งเป็นอิสระยังคงขยับบีบตอบรับให้เห็นแม้ว่าจะไม่มีอะไรอยู่ภายในแล้ว ผมเลิกสนใจมันก่อนจะแหวกหน้าขาของคนตรงหน้าให้กว้างกว่าเดิมแล้วลงไปนอนนาบทับที่กลางลำตัว

“นะ... ยองแจอา...” ผมกระซิบเสียงเบาที่ริมใบหูอีกคนด้วยน้ำเสียงแหบพร่าก่อนตาของเราทั้งสองจะจ้องกันในความมืด

“ดะ...แดฮยอน... อ๊ะะะะ” เสียงหวีดร้องดังขึ้นเมื่อส่วนปลายของแกนกลางลำตัวผมเริ่มจมลึกเข้าไปในช่องทางด้านล่าง ยองแจจิกมือแน่นเข้ากับไหล่กว้าพร้อมกับสะดุ้งพรวดเอาขาทั้งสองข้างเกี่ยวเอวของผมไว้ ปลายหางตามีหยาดน้ำซึมเล็ดออกมาเพราะความเจ็บปวด ผมก้มลงจูบซับมันอย่างแผ่วเบา

“ซี้ด... แจอา... อย่าเกร็งอย่างนั้นสิ...” ผมกระซิบแผ่วเบาก่อนจะเริ่มสร้างรอยสีกุกลาบลงบนไหล่ลาดอีกข้างที่ยังว่างอยู่ ลามมาจนถึงแผ่นอกขาวสวยทั้งสองข้างสลับกับการพยายามดันตัวเองเข้าสู่ส่วนลึกของช่องทางด้านใน

ผมไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าผมกำลังทำสิ่งที่ตัวเองเกลียดที่สุดอยู่ตอนนี้

หรือบางที... อาจเป็นเพาะคนตรงหน้าคือยองแจ...

“อ๊ะ... แดฮยอน... มะ... มันเจ็บ อ๊า...” ยองแจบอกเสียงสั่นเมื่อผมเข้าไปจนสุดความยาว ผมปล่อยตัวเองนิ่งค้างอยู่กับที่เพื่อรอให้คนใต้ร่างพอจะปรับสภาพ แต่ดูเหมือนว่าร่างกายของเจ้าตัวจะตอบสนองผมจนทนไม่ไหว

“อ๊ะ... อ๊ะ...” เสียงร้องดังขึ้นถี่รัวตามจังหวะการกระแทกเมื่อผมทนการตอดรัดจากช่องทางด้านล่างไม่ไหวอีกต่อไป ขาขาวเกี่ยวเข้ากับเอวผมแน่นเช่นเดียวกับมือเล็กที่จิกแน่นบนบ่า

“อ๊า... แด...”

“อืม ยองแจ... นายนี่มัน...”

“อื้อ...” เสียงหวานหายไปในลำคออีกครั้งเมื่อผมก้มลงประกบปิด ลิ้นเล็กตอบสนองการเกี่ยวกระหวัดอย่างร้อนแรงจากผมในขณะที่เอวของยองแจก็ดูเหมือนจะร่อนขึ้นจากพื้นเตียงตอบสนองการเข้าจังหวะเบื้องล่างได้เป็นอย่างดี

“อ...อีก...” เสียงครวญครางตามแรงอารมณ์พร้อมสัมผัสกระแทกเอวสวนจากด้านล่าง ผมกัดฟันแน่นก่อนจะกระแทกลงไปสุดในครั้งเดียวแล้วจัดการรวบอีกคนมากอดไว้ในอ้อมอก

ก่อนจะอุ้มยองแจที่เกาะเอวอยู่ลงจากเตียง

“อ๊า...” เสียงร้องดังสวนจังหวะทุกครั้งเมื่อแท่งร้อนเสียดสีผนังด้านในลึกมากขึ้นทุกครั้งที่ก้าวเดิน ผมพายองแจเดินไปรอบห้องก่อนจะปล่อยอีกคนลงหน้ากระจกใสที่ระเบียง

“อ๊ะ...” เสียงอีกคนร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อผมจับเจ้าตัวหันหลังไปเผชิญหน้าเข้ากับกระจกทั้งๆ ที่ส่วนล่างของเรายังคงเชื่อมต่อกันอยู่ ความเย็นจากกระจกที่รับอุณหภูมิของโซลในยามค่ำคืนไม่ได้ทำให้ร่างของเราทั้งสองลดความร้อนลงเลยแม้แต่นิด

มือขาวทาบทับลงกับกระจกตามด้วยมือของผมที่ส่งไปกุมไว้ ยองแจกรีดร้องอย่างไพเราะตามจังหวะการกระแทกทุกครั้งทั้งส่งผ่าน ไอร้อนจากปากเล็กนั่นลอยติดกระจกเป็นวงกว้าง

“อ๊า... แด... อื้อออ” เสียงร้องอย่าทรมานทำให้ความอดทนสุดท้ายของผมจบลง มือส่งไปปรนเปรอส่วนล่างของคนตรงหน้าในขณะที่มืออีกข้างก็ทาบทับกักขังไม่ให้อีกคนขยับไปไหน

ยองแจที่ทนรับการปลุกปั่นจากผมในทุกส่วนเริ่มทนไม่ไหว กายขาวบิดเร้าเข้าแนบชิดกับกระจก หัวทุยเอนมาด้านหลังซบลงบนไหล่ของผม สะโพกกลมหมุนวนไปมาอย่างเรียกร้อง

“อือ... ยองแจ ซี้ด...”

“อ๊า...” เสียงหวานดังก้องไปทั่วห้องในขณะที่หัวกลมส่ายไปมาจนผมสีดำเริ่มยุ่งเหยิง ผมเร่งจังหวะมากขึ้นจนเสียงกระทบกันของเนื้อดังแข่งกับเสียงของยองแจในที่สุด

“อ๊ะ... อ๊า อ๊า!!!”

เสียงกรีดร้องดังขึ้นยาวเมื่อถึงปลายทางฝั่งฝัน ผมปลดปล่อยตัวเองภายในร่างกายของอีกคนจนมันทะลักไหลออกมาตามลำขาขาว ในขณะที่ของเหลวสีน้ำนมของอีกคนก็ทะลักล้นมือผมเช่นกัน

ผมประคองยองแจไว้ด้วยมือทั้งสองข้างเมื่อรู้สึกได้ว่าอีกคนเหมือนจะหมดแรงทรุดลงกับพื้น ใบหน้าหวานเอียงมามองด้วยดวงตาที่หวานเยิ้มตามแรงอารมณ์

ก่อนบทเพลงอันแสนรัญจวนจะเริ่มบรรเลงอีกครั้ง...

กลับไปอ่านต่อได้ที่ >> http://my.dek-d.com/jan_hikaru/story/viewlongc.php?id=1102065&chapter=9