สัมผัสร้อนชื้นแตะลงบนหน้าอกก่อนเจ้าตัวจะไล้เลียมัน
ละเลียดชิมจนผมต้องแอ่นตัวขึ้นตามสัมผัสนั้น ข้อมือที่ถูกมัดได้รับการปลดออกเป็นอิสระพร้อมๆ
กับเสื้อเชิ้ตและกางเกงที่ถูกถอดออกไปด้วยความรวดเร็ว
อาจเป็นเพราะว่าถูกปิดตาผมจึงรู้สึกหวาดระแวงกว่าปกติ
ให้เดาตอนนี้แดฮยอนคงกำลังยิ้มกับท่าทางของผมอยู่แน่ๆ ขาของผมถูกจับยึดไว้แน่น
ก่อนอะไรบางอย่างจะถูกแทรกเข้ามาในตัวผมโดยไม่ทันตั้งตัว
“อ๊า... นี่มันอะไรแดฮยอน...”
“หึ...ก็ไม่รู้สินะ...”
เจ้าตัวตอบเสียงกวน ผมเดาว่าแดฮยอนคงกำลังจะขำอยู่เบาๆ แน่ๆ
แต่ก่อนที่จะได้ถามอะไรอีก ผมกลับรู้สึกว่าอะไรบางอย่างเมื่อกี้นี้มัน... กำลังสั่น
“นี่มัน... อ๊ะ แดฮยอน...
ไม่ล...เล่นนะ...” ผมเริ่มพูดเสียงสั่นเมื่อแรงสั่นมันมากขึ้นเรื่อยๆ
ถึงไม่เคยจะคิดเอามันมาใช้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าผมเดาไม่ได้ว่ามันคืออะไร...
“ก็ไม่ได้เล่นสะหน่อย ลงโทษต่างหาก” สิ้นเสียง
แดฮยอนก็ก้มลงมาประกบจูบอีกครั้ง
มือทั้งสองข้างที่เป็นอิสระของผมจิกลงไปที่ไหล่ของคนตรงหน้าเมื่อทั้งจูบ
ทั้งสัมผัสจากมือที่กำลังปรนเปรอ และสัมผัสจากของเล่นบ้าๆ นั่นกำลังรุกเร้าผมทุกทาง
ริมฝากถูกถอนออกไปไล้วนอยู่บริเวณหน้าอก
ก่อนลิ้นสากจะลากยาวลงไปหาที่สะดือ ดูดดุนบริเวณนั้นจนเกิดเสียงดังทั่วห้อง
อุณหภูมิในตัวผมสูงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
ถึงแม้แอร์จะเปิดไว้เย็นแต่ร่างกายกลับร้อนไปทั้งร่าง แดฮยอนจับขาของผมแยกออกก่อนมือร้อนๆ
นั่นจะจับกึ่งกลางลำตัวของผมลูบเล่นเหมือนคนขี้แกล้ง
ฟันแหลมฝังลงที่โคนขาด้านในของผมเป็นวงกว้าง
ผมขยับตัวหนีแต่กลับกลายเป็นว่าไปโดนอะไรบางอย่างที่ฝังอยู่ด้านหลังจนมันขยับเข้าไปลึกกว่าเดิม
“อ๊ะ...”
“ชอบก็ไม่บอก”
“ช...ชอบก็บ...บ้าแล้ว
อ๊าาา... แดฮยอน...เอามันออกไปนะ...” ผมเค้นเสียงออกมาเป็นคำพูด
มือสองข้างปัดป่ายไปทั่วที่นอน แดฮยอนยังคงใช้มือช่วยผมไม่หยุดหย่อน
“ขอร้องก็พูดน้ำเสียงให้ดีๆ
หน่อยสิครับ ที่รัก...”
“อ๊า...”
ผมครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึกต้องการรุนแรงเข้าเล่นงาน แดฮยอนหยุดการเล่นช่วงล่างแล้วปลดผ้าปิดตาของผมออก
ผมกระพริบตาถี่ๆ ให้ชินแสง เหลือบตามองลงไปที่ตัวเองแล้วก็เป็นอย่างที่คิด
ร...รอยแดง...เต็มไปหมด
แดฮยอนเอาปลายเล็บลากผ่านเม็ดบนแผ่นอกผมเล่นช้าๆ
เจ้าตัวยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะเมื่อเห็นอาการกลั้นใจแทบตายของผม
“อ...เอามัน
ออกไป”
“ไหน...ลองอ้อนวอนให้มากกว่านี้อีกหน่อยสิ..”
แดฮยอนพูดพร้อมกับหยุดมือ เหลือเพียงของเล่นที่ช่องทางหลังที่ยังสั่นไม่หยุด
ผมกัดมุมปากกลั้นเสียงด้วยความขัดใจ
ตาเริ่มคลอด้วยหยาดน้ำที่ไหลออกมาคลอหน่วยตานิดหน่อย...
“ด...ได้โปรดแดฮยอน...
เอามันออกไป อ๊าาาห์...” ผมพูดพร้อมกับช้อนตามองคนที่อยู่เบื้องบน
แดฮยอนขยับไปถอนมันออกจากช่องทางหลังของผม
ก่อนอะไรบางอย่างที่ใหญ่กว่านั้นจะแทรกเข้ามาแทนที่ด้วยความรวดเร็ว
“อ๊ะ...”
“อ่าห์...ยองแจ
นาย... อย่าไปทำหน้าแบบเมื่อกี้ให้คนอื่นเห็นนอกจากฉันนะ...”
แดฮยอนพูดพร้อมขยับเข้าออกด้วยความรวดเร็ว ผมเอามือจิกแน่นเข้ากับไหล่แดฮยอน
ไม่สามารถมองไปไหนได้นอกจากมองคนตรงหน้า
“ฉันจะรักนาย...คนเดียวเท่านั้น”
“...”
“ห้ามไปทำอย่างนี้กับ...คนอื่น...นะ”
แดฮยอนพูดทั้งๆ ที่ยังขยับไม่หยุด ผมรับรู้ได้ทันทีว่าตัวเองกำลังหน้าแดง
ในท้องเหมือนมีผีเสื้อบินวนเล่นไปมา
สายตาแน่วแน่ของคนตรงหน้ากำลังแผดเผาผม
“ฉ...ฉัน” ผมพูดเสียงเบา
“ฉันอะไร”
แดฮยอนถามผมซ้ำ ผมหันหน้าไปมองทางอื่นเพื่อหลบสายตานั้นแต่แดฮยอนดูเหมือนจะไม่ยอม
เจ้าตัวเอามือมาจับคางผมไว้แล้วล็อคหน้าให้หันมาทางเดิม ในขณะที่ช่วงล่างก็ยังทำหน้าที่พร้อมกันได้อย่างดีเยี่ยม
“ว่าไงล่ะ...”
“อ๊ะ...
แดฮยอน ตรงน...นั้น” ผมร้องเสียงหลงเมื่อเจ้าตัวไปกระแทกโดนจุดเข้าจนไป
มือจิกลงไปที่ไหล่แรงกว่าเดิม
แดฮยอนยิ้มจนปากจะกว้างถึงรูหูแล้วกระแทกซ้ำลงจุดเดิมอย่างไม่ปรานี
“จะพูดไม่พูด...”
“ฉันจะไปทำแบบนี้กับคนอื่นได้ไงเล่า!
อ๊าาา” ผมตอบพร้อมทำหน้ามุ่ย เห็นผมเป็นยังไงกัน
“ยองแจ...ฉัน
ไม่ไหวแล้ว...” แดฮยอนเอ่ยเสียงพร่าก่อนเจ้าตัวจะขยับแรงขึ้น
ปากผมถูกปิดเสียงด้วยจูบเร่าร้อนจาบจ้วง สมองผมขาวโพลนก่อนสัมผัสของเหลวอุ่นร้อนจะเข้าและออกจากตัวผมแทบจะในเวลาเดียวกัน
แดฮยอนถอดกายออกอย่างช้าๆ
ก่อนจะขยับขึ้นมานอนข้างผม
ผ้าห่มถูกดึงขึ้นมาจนถึงคอก่อนมือหยาบจะล้วงเข้ามาพาดผ่านรอบเอวผม
“ฉันไม่รู้ว่านายโกรธฉันเรื่องอะไร
ถึงได้เงียบแล้วก็จะย้ายออกไปที่อื่นแบบนี้”
“นายรู้เรื่องนี้ได้ยังไง”
ผมหันหน้าไปถาม แดฮยอนกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นไปอีก
“ไม่บอกหรอก”
“=___=*”
“ฉันขอโทษนะยองแจถ้าฉันทำอะไรผิดไป...
อย่าลงโทษฉันด้วยวิธีแบบนี้เลย...”
เจ้าตัวพูดพร้อมกับย้ายหน้าของตัวเองมาให้ที่ไหล่ผม
“กลับมาคุยกันแบบเดิม
อยู่ด้วยกันอย่างนี้แบบเดิม อย่าเมินฉันอีก ฉันอยากนอนกอดนายอย่างนี้ทุกคืนจริงๆ
นะ”
“...”
“ได้โปรดอย่าหายไปไหน
ฉันรักนาย...”
กลับไปคอมเม้นท์ที่ http://my.dek-d.com/jan_hikaru/writer/viewlongc.php?id=1022506&chapter=11
